Dlaczego wierzymy

dlaczego  wierzymy

 

Narodziny i dzieciństwo PDF Drukuj Email

Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz lub syn człowieczy, że go nawiedzasz?
Ps 8,5


Powstanie życia i narodziny
Niezależnie od poznania, które daje nam nauka, każde nowe życie pozostaje zawsze cudem Bożego stworzenia:
Ty ukształtowałeś mnie w łonie matki mojej. Wysławiam Cię za to, że cudownie mnie stworzyłeś. Cudowne są dzieła Twoje i duszę moją znasz dokładnie. Oczy Twoje widziały czyny moje, w księdze Twej zapisane były wszystkie dni przyszłe, gdy jeszcze żadnego z nich nie było.
(Ps 139,13.14.16)


Ciąża – między trwogą a nadzieją
Początek życia kryje się w Bożym stworzeniu. Bóg Stwórca opiekuje się tym nowym, powstającym życiem, dlatego chrześcijanie
mogą się oddać w Jego opiekę. Czas ciąży to czas oczekiwania. Ten okres może być dla przyszłej matki i ojca dobrym momentem na
refleksję nad życiem. Może pozwolić na rozwiązanie ewentualnych problemów z akceptacją sytuacji, w której znalazło się małżeństwo. Sama wieść o ciąży, a potem czas oczekiwania na rozwiązanie zmieniają oboje małżonków. Stawia bowiem pytania o stosunek rodziców do nowej sytuacji, o ich pełną akceptację dziecka, które już niedługo pojawi się na świecie. Prowadzi od możliwego konfliktu do poszukiwania pozytywnych rozwiązań. Ten czas – pełen obaw, pytań i szukania odpowiedzi, które mogą się pojawić (zdrowie dziecka, jego przyszłość) – jest zawsze wyzwaniem dla wierzących. Pytania i obawy rodziców mogą i powinny być postawione w społeczności Kościoła: w rozmowie duszpasterskiej, w poradnictwie rodzinnym, w życiu parafialnym.
W każdym dziecku istnieje nieskończona potrzeba kochania go takim, jakie jest, z całą jego indywidualnością.
Anonim


Nowa rola
Miesiące poprzedzające narodziny dają czas przyszłym rodzicom na właściwe przygotowanie się na przyjęcie dziecka i do spełniania nowej roli, która ma być ich udziałem. Mają niebawem przyjąć na siebie odpowiedzialność za życie i wychowanie nowego człowieka. Narodziny własnego dziecka, bycie matką czy ojcem jest dla wielu kobiet i mężczyzn momentem przełomowym w życiu. Dostrzeżenie przejawów życia dziecka jeszcze nie narodzonego może pobudzać świadomość rodziców, że to właśnie ich potomek już przygotowuje się do przyjścia na świat. 


Narodziny
Dziecko przychodzi na świat w bólach porodowych. Poród jest największym zagrożeniem dla życia dziecka i chyba największym wysiłkiem w życiu matki. Musi ona użyć wszystkich swych sił, aby dziecko pojawiło się na świecie. Ale wyczerpanie po akcie narodzin przemienia się szybko w ulgę, pojawia się radość z nowego życia. Oczekiwanie przybrało swój wymierny kształt, miłość się uzewnętrzniła – w dziecku.
Dziecko jest miłością, która stała się widzialna.
Novalis


Obowiązki rodziców
Rodzice ponoszą pełną odpowiedzialność za swoje dziecko. W tym dziele wsparciem może być przeświadczenie, że życie dziecka
otrzymali z Bożych rąk. Ta prawda ma codziennie dodawać otuchy rodzicom, ma zachęcać do modlitwy, w której powierzają Bogu przyszłość dziecka.
Po czasie, gdy dziecko jest całkowicie zdane na rodziców, przychodzi okres powolnego usamodzielniania się. Rodzice dostrzegają, że ich dziecko nie potrzebuje już ciągłej opieki. Muszą je przygotowywać do samodzielności, aby w przyszłości mogło opuścić dom rodzinny i założyć własną rodzinę. W tym procesie ciągłego wychowania powinni dokładać starań, aby rozwijały się uzdolnienia i talenty dziecka, ale też jednocześnie przygotowywać je do trudów życia i wskazywać granice, za którymi kończy się wolność człowieka, a zaczyna się anarchia grzechu. 
Szczególnym momentem przełomowym dla dziecka i rodziców jest pójście do przedszkola i rozpoczęcie nauki w szkole. Rodzice obserwują, jak ich dziecko radzi sobie w nowym środowisku, jak nowe otoczenie je kształtuje oraz jak na nie wpływają nowe autorytety. Matka i ojciec odkrywają osobowość dziecka i muszą nauczyć się tłumaczyć mu zawiłości tego świata.
Życie z dzieckiem wymaga wiele fantazji i siły, ale stawia też rodziców wobec wyrzeczeń i ograniczeń. W szczególny sposób jest to udziałem tych, których dziecko jest chore lub niepełnosprawne. Doświadczenie bólu, cierpienia, choroby i smutku wnosi nową jakość w życie rodziców i dzieci. Wspólne życie rodziny składającej się z osób zdrowych i chorych czy niepełnosprawnych wymaga wielkiego zrozumienia, odwagi i cierpliwości. Jednocześnie daje radość ze wspólnego pokonywania przeciwności.


Wychowanie religijne
Chwile modlitewnych próśb wypowiadanych przez rodziców przed narodzeniem dziecka są początkiem jego religijnego wychowania
i budzenia świadomości wiary. Poprzez modlitwę za swe dziecko zmieniają się też i sami rodzice, przyjmując je jako Boży dar.
Wspólne życie zbliża dzieci i rodziców. Bliski kontakt z matką, ojcem czy opiekunem, dzięki wspólnym działaniom staje się pełniejszy i ułatwia wprowadzenie w pierwsze religijne doświadczenia. Dzieci są na nie otwarte. Ich pytania wiary są proste i bezpośrednie. Jeśli matka czy ojciec potrafią z dzieckiem rozpocząć posiłek modlitwą, gdy przed pójściem na wieczorny spoczynek zasiądą z nim do modlitwy, gdy z nim razem pójdą  do kościoła świętować niedzielę, zaśpiewają pieśń czy przeczytają historie biblijne, to wtedy dziecko wprowadzone zostanie w swój pierwszy dom wiary. Jest wiele sposobów realizacji tego zadania. Wiele dobrych książek zachęca do poznawania historii biblijnych i prawd wiary. Rodzice mogą też odwoływać się w swym przekazywaniu doświadczeń wiary do Chrztu Świętego, który ich dziecko wprowadził w obszar Królestwa Bożego.
Ojcowski dom to istny raj, dar Ojca niebieskiego.
Chociażbyś przeszedł cały świat, nie znajdziesz piękniejszego.
Tuś się, dziecino, pierwszy raz do matki uśmiechnęła,
tuś się uczyła Boga znać i modlić się zaczęła.
Tutaj na każdym kroku cię oczy ojcowskie strzegły,
tutaj w zabawach ciągłych ci dni twoje młode biegły.
A gdy ci przyjdzie wyjść raz stąd i odejść w świat daleki,
ojcowski dom, dziecino, miej w pamięci swej na wieki.
Pieśń nr 465


Modlitwy dziecka
Poranek
• W imieniu Bożym wstaję do nowego dnia. Panie Jezu, proszę Cię – prowadź mnie dziś. Chroń mnie na wszystkich drogach i błogosław mi. Amen.
• Ojcze w niebie, prosimy Cię o ochronę na ten nowy dzień. Bądź przy nas na każdym naszym kroku. Chroń nas od wszystkiego złego. Miej w opiece tych, których kochamy – od tego ranka po sam wieczór, gdy pójdziemy na spoczynek. Dziękujemy Ci za to, kim jesteś dla nas, Ojcze nasz w niebie. Amen.


Przy jedzeniu
• Pobłogosław, Panie Boże, nas i te dary, które z łaski Twojej chcemy spożywać. Amen.
• Oczy wszystkich, w Tobie, Panie, nadzieję mają, A Ty im dajesz pokarm we właściwym czasie. Otwierasz rękę swoją i nasycasz wszystko, co żyje według upodobania Twego. Amen


Wieczór
• Panie Jezu, stróżu mój, Ty zawsze przy mnie stój. Jako we dnie, tak i w nocy, bądź mi zawsze do pomocy! Amen.
• Dziękuję Ci, Panie, że byłeś ze mną przez ten cały dzień. Strzeż mnie teraz w tej ciemnej nocy. Bądź ze mną, z mamusią i tatusiem oraz wszystkimi moimi bliskimi. Daj mi zdrowie i mieszkaj w moim serduszku. Amen.


W dniu urodzin
Kochany Boże, dziękuję Ci, że mogłem przeżyć kolejny rok. Dziękuję za Twoją miłość i wszystkie Twoje dary. Dziękuję Ci za moich najbliższych, dzięki którym nie jestem sam. Ty mi to wszystko dałeś. Dziękuję Ci za to. Amen.


W chorobie
Kochany Boże! Jestem chory i leżę w łóżku. Proszę cię, abym szybko wyzdrowiał. Dziękuję Ci, że tak bardzo się troszczysz o mnie. Dziękuję za lekarzy, pielęgniarki i lekarstwa, które niosą pomoc. Proszę miej w opiece wszystkie dzieci, które chorują w swoich domach czy przebywają w szpitalach. Pomóż im i pomóż mnie, abyśmy wyzdrowieli i zrozumieli Twoją wolę. Amen.


Modlitwy rodziców za dzieci
Modlitwa matki oczekującej dziecka
• Ojcze w niebie, dziękuję Ci za Twą łaskę, dzięki której mogę nosić w sobie nowe życie, które od Ciebie otrzymałam. Proszę Cię, miej w opiece dziecko, które jest we mnie. Bądź przy mnie w godzinie porodu i daj mi zdrowe dziecko. Niech pozostanie na zawsze Twoim dziecięciem. Amen.
• Miłosierny Boże, daj mi zrozumienie Twojej woli, która ma się dziać w moim życiu. Chociaż myślałam, że moje życie potoczy się inną drogą, obdarz mnie dziś siłą i odwagą. Dopomóż mi, abym mogła podziękować Ci za te troski i ten dar, który otrzymałam. Amen.


Po urodzeniu dziecka
Kochany Boże Ojcze, Stwórco życia. Dziękujemy Ci, że dałeś nam nasze dziecko i czuwałeś nad nami w godzinie jego przyjścia na świat. Wypełniłeś nas szczęściem i radością. Kładziemy nasze dziecko w Twoje dłonie. Niech wzrasta pod Twą ochroną i błogosławieństwem. Amen.


Po urodzeniu niepełnosprawnego dziecka
Kochany Ojcze w niebie. Tak bardzo cieszyliśmy się, że urodzi się nam dziecko. Teraz już wiemy, że jest ono niepełnosprawne. Daj nam siłę do akceptacji sytuacji, w której się znaleźliśmy i wiele miłości, z którą chcemy przyjąć nasze dziecko. Pomóż nam, abyśmy pomogli naszemu dziecku rozwijać dary, którymi je obdarzyłeś. Wskaż nam ludzi, którzy będą dla nas pomocą. Obdarz nas bezpieczeństwem i prowadź w swej dobroci i łasce. Amen.


Rozpoczęcie nauki szkolnej
Kochany Boże, nasze dziecko rozpoczyna dziś naukę w szkole. Przychodzimy do Ciebie w modlitwie z naszymi troskami i nadziejami i wypowiadamy słowa, które niech będą naszymi prośbami za nasze dziecko. Prosimy Cię zatem, aby dobrze się uczyło i chętnie poznawało nowe rzeczy, aby łatwo nie rezygnowało w przypadku niepowodzeń i zachowało odwagę oraz swe przekonania w obliczu trudności i złych ludzi, których może spotkać. Chroń nasze dziecko w drodze do szkoły i z powrotem do domu. Jest ono Twoją własnością, daj mu odczuć, Panie, że zawsze jesteś przy nim. Amen.


W chorobie dziecka
Kochany Boże, nasze dziecko zachorowało. Prosimy Cię: uzdrów je, aby mogło dalej wzrastać z innymi dziećmi, a z nami tworzyć szczęśliwą rodzinę. Jeśli zaś choroba będzie trwała dłużej, to dodaj nam cierpliwości i wytrwałości. Przydaj nam też dobrych pomysłów, byśmy mogli ulżyć naszemu dziecku w chorobie. Wspieraj nas i wszystkich chorych. Amen.


Modlitwa rodzica samotnie wychowującego dziecko
Panie Boże, nasz Stworzycielu, Pomocniku i Opiekunie zatroskanych. Dziękuję Ci za moje dziecko i za radość, której możemy razem doświadczać. Ty wiesz, Panie, jak bardzo się staram być dobrym rodzicem dla mego dziecka. Ty dobrze znasz mnie, Panie, i wiesz, ile sił mnie to kosztuje. Daj mi moc do pokonywania trudności, które ciągle się pojawiają. Obdarz mnie pokojem, bystrością umysłu i mądrością w trudnej sztuce podejmowania decyzji. Daj mi dar opanowania, gdy inni będą źle o mnie i moim dziecku mówić. Obdarz nas prawdziwymi przyjaciółmi, na których się nie zawiedziemy. Strzeż nas, Panie. Amen.

 




Wszystkie prawa zastrzeżone © Koszalin.Luteranie.pl