Dlaczego wierzymy

dlaczego  wierzymy

 

Umieranie, śmierć i pogrzeb PDF Drukuj Email

Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy posiedli mądre serce!
Ps 90,12

U kresu życia
Pogodzić się z własnym przemijaniem
Zarówno nasze siły, jak i zdrowie oraz czas życiowej pielgrzymki mają swe granice. Choroba, umieranie, śmierć są częściami składowymi ludzkiej egzystencji. Nikt z ludzi nie jest w stanie usunąć ich poza nawias naszej rzeczywistości. Dlatego też będzie miał dla nas wielkie znaczenie fakt, czy i w jakim stopniu pogodzimy się z własnymi ograniczeniami, ze swym przemijaniem oraz nadchodzącą śmiercią.


Zaufać Bożej obecności     
Jak mamy ustosunkować się do bolesnych i pełnych cierpienia doświadczeń życiowych? Czy walczyć z nimi, stawić im czoła, czy też uodpornić się na nie? Ludzie wierzący mogą być wolni od tych dylematów. W przechodzeniu przez próby i doświadczenia pomaga im świadomość, iż wszystkie swe troski mogą powierzyć Panu życia i śmierci, że z Bożą obecnością i prowadzeniem mogą liczyć się w godzinie śmierci. Bóg dawno już rozwiązał ich największy problem. Zwyciężył śmierć przez swego Syna! Jezus Chrystus, który przyszedł od Boga Ojca i umarł na krzyżu za nasze grzechy, powstał z martwych! Przemijanie i śmierć nie mają już odtąd ostatniego słowa. Umarli zostaną wskrzeszeni.


Przygotowanie na śmierć
Przygotowanie na śmierć może oznaczać uporządkowanie w porę wszelkich spraw życiowych. Ks. Marcin Luter pisze: „Ponieważ
śmierć jest odejściem z tego świata i od wszystkich jego spraw, ważne jest, by człowiek wydał właściwe zarządzenia co do swoich dóbr doczesnych, by zadecydował, co ma się stać z nimi, tak by po jego śmierci nie było powodu do sprzeczek”.
Tak samo uregulować należy wszelkie relacje międzyludzkie, z czym wiąże się prośba o odpuszczenie oraz przebaczenie. Jest to tym
bardziej istotne, iż nigdy nie wiadomo, kiedy Bóg może odwołać nas do siebie. Pożegnać się duchowo, oznacza szczerze i z całego serca odpuścić według woli Bożej wszystkim ludziom, którzy nas skrzywdzili. Co więcej, znaczy to także prosić o odpuszczenie wszystkich tych, którzy mogą czuć się przez nas pokrzywdzeni, tak by żadne nie załatwione sprawy nie obciążały naszej duszy.


Istotą przygotowania na śmierć jest dla chrześcijanina pewność, iż śmierć otwiera drzwi do nowego wymiaru życia. Można by ten moment przyrównać do narodzin człowieka: również chwila rozwiązania połączona jest z bólem i strachem, ale prowadzi do nowego życia. W obliczu trwogi śmierci nie powinniśmy patrzeć tylko na własne błędy i zaniedbania, ale mieć przed oczyma obraz Ukrzyżowanego. Jezus Chrystus sam doświadczył śmiertelnej obawy i ciężaru bólu. Wziął jednak na siebie całą naszą winę i pojednał nas z Bogiem. Ponieważ zaś wstał z martwych, nic nie może nas odłączyć od miłości Bożej, nawet śmierć (Rz 8,38). Istotnym posileniem ufności w obiektywną łaskę Bożą jest dla człowieka znajdującego się w ciężkim położeniu wspominanie przymierza Chrztu Świętego i uczestnictwo w Sakramencie Ciała i Krwi Pańskiej.
Cierpienie, choroba lub nagła śmierć bliskiej osoby mogą uczynić życie nieznośnym. Bóg zna naszą trudną sytuację, rozumie skargi
i wątpliwości. Psalmy biblijne oraz modlitwy ludzi, którzy swój ból „wykrzyczeli” w modlitwie przed Bogiem, zachęcają nas, byśmy i my uczynili podobnie.


Pogodzenie się z własną śmiertelnością jest szkołą wiary.

ks. Marcin Luter


Modlitwy

  • Panie Jezu, jeżeli powinienem jeszcze coś dokończyć na tej ziemi, daruj mi łaskę, bym mógł tego dokonać. A kiedy to uczynię, daj, abym z radością zaśpiewał wraz z Symeonem: „Teraz puszczasz sługę swego, Panie, według słowa swego w pokoju”. Jeśli jednak kres położysz wcześniej memu życiu, zanim dokończę swą ostatnią pracę, chcę przyjąć i to. Stojąc u kresu swej drogi chcę wziąć poważnie słowo mędrca: „Teraz nie pozostaje mi już nic do przygotowania, tylko ja sam”. Nie daj, bym odchodził nieprzygotowany, jak niekiedy się dzieje. Chcę na wieki śpiewać o Twym miłosierdziu. Ty wyrwałeś mnie z śmierci, Ty oznajmiasz mi drogi życia. Amen.

modlitwa Jana Amosa Komeńskiego

  • Boże mój, wiem, że mnie kochasz. Moje życie i umieranie są w Twoim ręku. Co Ty zrządzisz, będzie dla mnie dobre. Pomóż mi każdego dnia być gotowym na Twe wezwanie. Spraw, bym umierał pojednany z Tobą, w nadziei, że Ty obrócisz wszystko na dobre. Amen.

  • Dobry Boże, tak mi ciężko. Chciałbym już wszystko mieć za sobą. Ale mimo to pożegnanie boli. Muszę zostawić ludzi, których kocham i rzeczy, do których przylgnęło moje serce. Proszę Cię, miej ich w swojej opiece. Daj, bym i ja nie został sam. Przeprowadź mnie przez śmierć. Amen.


Wspieranie umierających
Godne umieranie
Do ważnych zadań zboru chrześcijańskiego należy towarzyszenie umierającym. Miłość do człowieka i szacunek wobec jego godności wymagają, by nikt nie musiał umierać w opuszczeniu i osamotnieniu, by bóle i skargi były uciszane, zaś wątpliwości co do rzeczy ostatecznych zostały wyjaśnione.
Jest zrozumiałe, że ludzie boją się śmierci i spotkania z umierającym. Widok człowieka gasnącego i zderzenie z własną bezsilnością oraz ostatecznością śmierci są dla wielu trudne do zniesienia. Wiele jednak można uczynić w takiej sytuacji.


Poczucie bliskości
Człowiek umierający powinien odczuwać, że ktoś jest z nim i towarzyszy mu w tej trudnej chwili. Można to osiągnąć poprzez serdeczne słowa i pełne miłości gesty.


Rozmowa o powadze sytuacji
Umierający często przeczuwają swoją sytuację. Pragną być traktowani poważnie. Nie chcą być oszukiwani. Długa bywa nieraz droga do prawdy. Ważne, by być czułym na wszelkie wypowiedziane i niewypowiedziane sygnały umierającego.


Zmawianie znanych modlitw
Pomocną może być tutaj Księga Psalmów (np. Psalm 23 czy 73), zwrotki znanych pieśni (nr. 901-955), Modlitwa Pańska – „Ojcze nasz”.


Współuczestnictwo w Wieczerzy Świętej
Wskazane jest, by chory i umierający przystąpił do Stołu Pańskiego. Wieczerza Pańska jest środkiem łaski Bożej, a nie tylko zapowiedzią bliskiego zgonu. W takiej sytuacji należy niezwłocznie zawiadomić duszpasterza. Wspólne przeżywanie Wieczerzy Pańskiej przy łóżku umierającego może być dla całej rodziny błogosławioną chwilą, umacniającą wzajemną więź i przynoszącą posilenie oraz pociechę.


Błogosławieństwo dla umierającego
Niech ci błogosławi Bóg Ojciec, który cię stworzył na obraz i podobieństwo swoje.
Niech ci błogosławi Bóg Syn, który cię odkupił przez swą mękę i śmierć. Niech ci błogosławi Bóg Duch Święty, który cię do życia powołał i poświęcił.
Bóg Ojciec, Syn i Duch Święty niechaj cię prowadzi przez ciemności śmierci. Przy sądzie niech ci miłościw będzie i niech ci da swój pokój i życie wieczne.


Po zgonie
Umieranie i śmierć stanowią ogromny wstrząs. To czas bólu i rozdarcia. Znakiem ostatecznego pożegnania i wyrazem respektu wobec zmarłego jest ze strony członków rodziny bądź przyjaciół złożenie zmarłemu dłoni na piersi i zamknięcie powiek.
Zapalona świeca to wyraz wiary w zmartwychwstanie Pana Jezusa Chrystusa. On jest światłem i nadzieją, teraz i w chwili naszej śmierci.


Pożegnanie w kręgu rodziny
(Przed wyprowadzeniem zwłok lub w dniach poprzedzających pogrzeb może nastąpić w domu okrytym żałobą chwila skupienia modlitewnego w gronie rodziny, przyjaciół i sąsiadów.)

  • Wstęp

Pokój Boży niech będzie z wami wszystkimi. Amen.

  • Odczytanie tekstu biblijnego

List apostoła Pawła do Rzymian 14,8.9
„Jeśli żyjemy, dla Pana żyjemy; jeśli umieramy, dla Pana umieramy; przeto czy żyjemy, czy umieramy, Pańscy jesteśmy. Na to bowiem Chrystus umarł i ożył, aby i nad umarłymi i nad żywymi panować”. 

  • Modlitwa

Panie Boże nasz, Twoimi jesteśmy w życiu i śmierci. Przez Jezusa Chrystusa pozbawiłeś śmierć jej mocy. Prosimy Cię: bądź przy nas w tej ciężkiej godzinie ze swą pociechą i łaską. Amen.
(Modlitwę można zmówić własnymi słowami lub posłużyć się zwrotkami znanych pieśni nr 901-955)

  • Odczytanie tekstów bibliinych

(Np.: Ps 23, Ps 90, Rz 8,31-39)

  • Zamyślenie nad Słowem Bożym, chwila ciszy, wspomnienia
  • Śpiewanie pieśni

(Pieśni można wybrać z działu: Koniec roku kościelnego nr 267-283 lub Śmierć, zmartwychwstanie i żywot wieczny nr 901-955)

  • Błogosławieństwo

Niech ci błogosławi wszechmocny i miłosierny Bóg Ojciec, Syn i Duch Święty. Amen.


Pogrzeb
Uroczystości pogrzebowe przebiegają według porządku zamieszczonego w Śpiewniku ewangelickim nr 965/6.


Wspomnienie pośmiertne
Zgodnie z panującymi w poszczególnych Kościołach i parafiach zwyczajami rodzina zbiera się na nabożeństwie, podczas którego następuje wspomnienie zmarłych. Wspomnienie i włączenie do modlitwy pozostałej rodziny może się odbyć w najbliższą niedzielę po pogrzebie bądź po sześciu tygodniach. Kolejną okazją do wyrażenia szacunku i pamięci o zmarłym jest wspomnienie podczas nabożeństwa w rocznicę zgonu (lub po roku i sześciu tygodniach). Uroczystość taka nie usunie co prawda goryczy i bólu związanych z śmiercią bliskiej osoby, może być jednak okazją do pokrzepienia nadzieją zmartwychwstania.


Słowo Boże:
O umieraniu, śmierci i pogrzebie 

  • Człowiek urodzony z niewiasty żyje krótko i jest pełen niepokoju. Wyrasta jak kwiat i więdnie; ucieka jak cień i nie ostaje się. (Hi 14,1.2)
  • Albowiem jestem tego pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani potęgi niebieskie, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani moce, ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.  (Rz 8,38.39)
  • A jako ostatni wróg zniszczona będzie śmierć. Co się sieje jako skażone, bywa wzbudzone nieskażone; sieje się w niesławie, bywa wzbudzone w chwale; sieje się w słabości, bywa wzbudzone w mocy; sieje się ciało cielesne, bywa wzbudzone ciało duchowe. (1 Kor 15,26.42-44)
  • Albowiem nie mamy tu miasta trwałego, ale tego przyszłego szukamy. (Hbr 13,14)

O nadziei zmartwychwstania

  • Bo myśli moje, to nie myśli wasze, a drogi wasze, to nie drogi moje – mówi Pan, lecz jak niebiosa są wyższe niż ziemia, tak moje drogi są wyższe niż drogi wasze i myśli moje niż myśli wasze. (Iz 55,8.9)
  • Błogosławieni są odtąd umarli, którzy w Panu umierają. Zaprawdę, mówi Duch, odpoczną po pracach swoich; uczynki ich bowiem idą za nimi. (Obj 14,13)
  • Jezus rzekł: Jam jest zmartwychwstanie i żywot; kto we mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. (J 11,25)

Modlitwy
Zasmuconej rodziny

  • Boże, dusze nasze okryte są smutkiem. Tak bardzo brakować nam będzie drogiej sercu osoby, która od nas odeszła. W Twoje ręce ją oddajemy, z wiarą, że w Twej miłości znajdzie odpocznienie. Udzielaj nam pociechy w cierpieniu. Pocieszaj, gdy sami staniemy na progu śmierci. Ty bowiem podtrzymujesz nas i nie dopuścisz, abyśmy upadli, cokolwiek się zdarzy. Amen.
  • Panie Jezu Chryste, śmierć człowieka bliskiego dotknęła nas boleśnie. Z ciężkim sercem żegnamy się z nim. Zostań z nami, gdy otoczą nas mroki śmierci. Zostań, gdy obudzą się w nas wspomnienia i nadejdzie poczucie samotności. Pozostań z nami i pomóż nam znaleźć myśl pogodną oraz wdzięczne wspomnienie. Daj nam siłę, abyśmy mogli być wsparciem dla tych, którzy nas potrzebują. Amen.

W chwili zwątpienia

  • Boże, zabrałeś go (ją), wciąż nie umiem powiedzieć: „Bądź wola Twoja”. A jednak zwracam się do Ciebie. Zabierz ode mnie wszelką rezygnację, apatię i zwątpienie. Pozwól mi znów odczuwać ciepło słońca i orzeźwiający chłód deszczu. Pozwól na nowo dostrzegać kwiaty na łące i owoce na drzewach. Kiedy na nowo poruszą mnie problemy bliźnich? Kiedy znowu dotrze do mych uszu strwożony krzyk dziecka? Moim jedynym towarzyszem jest przytłaczająca ciemność nocy. Panie, kiedy ogrzejesz moje nieczułe i zdrętwiałe serce? Kiedy przywrócisz mi choć trochę życia?
 




Wszystkie prawa zastrzeżone © Koszalin.Luteranie.pl